Zuzia Opolska

"Dobrze jest prosić Boga i ludzi o wybaczenie, lepiej jednak nie czynić tego, za co trzeba prosić wybaczenia." 

  Zuzia wstała ok. 9.30. Po pobudce lubi sobie poleżeć, wypić mleko, obejrzeć bajkę, potulić się, a dopiero potem bierze się do roboty. Odwiedziła nas też babcia Irenka i oczywiście razem z Zunią zdziwiały. One tak mają:))) Przed wyjazdem do szkoły poszedłem do piwnicy, gdzie dobrzy ludzie układają płytki w pralni. Ucinałem im płytkę i ułamując mały kawałek o mało nie straciłem oka. Odskoczył kawałek płytki i uderzył centralnie w oko. Dobrze, że człowiek ma tzw odruch obronny i powieka zamknęła się wcześniej. Bolało strasznie i przez jakiś czas nie widziałem tego co jest pod moimi nogami. Jest już dobrze - prawie. Trochę boli, ale to wszystko za grzechy, więc nie narzekam. 
  Zuzia dzisiaj nie była na podwórku. Było troszkę zimno. Pod wieczór mama pojechała na zakupy i troszeczkę jej nie było. W tym czasie Zunia tak zdziwiała, ze ledwo ją można było utrzymać. Skutkiem tego były dwa upadki i trochę beczenia. Nie poddała się jednak i dalej biegała prawie nie dotykając podłogi. To był superancki drenaż. Zasnęła sama na wersalce. Wyglądała tak rozkosznie, że można ją zjeść w samotności i  nikomu nic nie powiedzieć. Pierwszą myślą jaka nasuwa mi się, gdy Zuzia śpi jest odmówienie kilku modlitw za nią i za wszystkich mukolinków. Musicie mi uwierzyć, że tak naprawdę jest. Potem zawsze ją błogosławię i wtedy jesteśmy wszyscy spokojni.

    Dobrze, że chociaż na tym świecie takie aniołki jak Zuzia nie muszą wybaczać innym i sami prosić o wybaczenie. Jest im to obce, ale wiemy że do czasu. Dorośli natomiast tak dobrze już nie mają. Tu przypominają się słowa Jezusa Chrystusa, który nawołuje nas, żebyśmy byli jak dzieci, ponieważ takich jest Królestwo Niebieskie. Amen.