Zuzia Opolska

To znowu my !
   Dzisiaj Zuzia wstała o 9.30, choć ostatnio wstaje o godz. 11.30 lub nawet 12.00 w południe. Spać chodzi też późno, bo o 23- 23.30. Świetnie co ???
Wczoraj Zuzia zakończył przyjmować kolejną paczkę antybiotyku wziewnego - Bramitob. Czuje się bardzo dobrze i to nas bardo cieszy.
  Zuzia dzisiaj zabrała się do roboty. Na dworze była za mną prawie 3 godziny. Grabiliśmy liście i paliliśmy je. Bawiła się na całego. Liście, które spadły za naszym płotem przy asfalcie były mokre, więc trzeba było je wywieźć. To było najlepsze. Pakowaliśmy je na taczkę i jak już wspomniałem wywoziliśmy. Kazała sadzać siebie na taczkę i takim oto sposobem wywoziliśmy je razem. W drodze powrotnej oczywiście jechała w pustej taczce. I tak było ok. 15 razy. Pod koniec prosiła żeby iść do domu i nagrzać jej zupy. Strasznie się ciesze jak słysze z jej usteczek , że chce jeść.  Na podwórku bawiła się jeszcze w kopanie dołków w piasku i kazała sobie przywieźć małe grabki. Próbowała, próbowała ale zakończyła tą przygodę na donoszeniu listków do ogniska.
    Fajnie było przeżyć z Zuzią tak wspaniałe chwile. Patrząc na nią i na wyżej przytoczony cytat, możemy nauczyć się jak czynić wszystko w cichości i spokoju nie narzekając na to co wykonujemy. Pokazują nam to te niewinne istoty, małe aniołki - w tym przypadku mukolinki - które są jak motyle. Jednak gdy przypomnimy sobie to: